Word jij ook weleens onzeker van solliciteren?

Onzekerheid en solliciteren lijken bij mij hand in hand te gaan. Doordat ik zoveel gesprekken heb gehad (inmiddels al vijftien) en ook zoveel afwijzingen, word ik onzeker over mezelf. Ik begin te twijfelen aan alles. In dit artikel deel ik een overzicht van allerlei vragen die na een sollicitatiegesprek door m'n hoofd dwalen. En ik ben vooral benieuwd of jullie dat ook weleens ervaren.

Word jij ook weleens onzeker van solliciteren? - Cora van der Elst

Onzeker over mijn persoonlijke eigenschappen

Sommige van de vragen die na een sollicitatiegesprek door mijn hoofd dwalen, hebben vooral te maken over mijn persoonlijke eigenschappen en de manier van communiceren die ik heb. Vragen die ik mezelf dan vaak stel vanuit die innerlijke onzekerheid zijn:

  • Praat ik te hard zonder dat ik het zelf in de gaten heb?
  • Ben ik misschien te veel aan het woord?
  • Praat ik vaak door mensen heen?
  • Ben ik té enthousiast? 
  • Of misschien ben ik té eerlijk?
  • Heb ik soms domme dingen gezegd?
  • Had ik beter een ander antwoord of slimmer antwoord kunnen geven?

Uiterlijke onzekerheden

Het zijn niet alleen vragen over mijn persoonlijkheid die door mijn hoofd spoken. Soms voel ik ook de onzekerheid over mijn uiterlijk. Of mijn voorkomen wel in het plaatje past, zeg maar. Want laten we eerlijk wezen, het uiterlijk speelt ook altijd een rol tijdens gesprekken.

Kleding
Ik zorg er altijd voor dat ik er netjes uitzie. Netjes is voor mij geen spijkerbroek, wel een nette zwarte broek met een shirt en een blazer. Ik heb genoeg jasjes om te combineren. Maar kijken bedrijven hier wel naar? En is mijn stijl dan wel wat ze verwachten van een sollicitant?

Make-up
Ik draag geen make-up. Ik ben puur natuur. What you see is what you get. Maar is dat wel goed genoeg? Moet ik juist even een foundation en mascara opdoen om er wat 'knapper' uit te zien? Om wat meer op te vallen? Zouden ze daar op letten? Maar belangrijker, als ik dat anders nooit doe, dan ben ik mezelf toch niet meer als ik het voor dat ene gesprek wel doe?

Kan ik het überhaupt wel goed genoeg doen?

De vragen die ik hierboven heb gedeeld gaan voornamelijk over mijn voor- en overkomen tijdens de sollicitatiegesprekken. Maar de afwijzingen maken me soms ook op een ander vlak onzeker. Over iets veel essentiëlers, namelijk over de mate waarin ik geschikt ben. Om te solliciteren in het algemeen of voor de functies waarop ik solliciteer. Soms denk ik ineens: doe ik het überhaupt wel goed, dat solliciteren? Zijn er niet gewoon nog (te) veel punten die ik moet verbeteren? Terwijl ik eigenlijk altijd juist een stapje extra probeer te zetten. Misschien is dat het wel, doe ik eigenlijk wel te veel. Ben ik misschien te uitgebreid bezig met mijn voorbereiding? Heb ik me te veel verdiept in het bedrijf? Dan doe ik eigenlijk alles volgens 'het boekje' en meer, maar die afwijzingen zorgen er stiekem voor dat ik soms aan alles wat ik doe begin te twijfelen. En niet alleen over het solliciteren an sich, maar ook over de functies waarop ik solliciteer. Heb ik eigenlijk wel genoeg werkervaring opgedaan tijdens al mijn stages? Kan ik het allemaal wel? 

Ik ben ik

Maar ondanks alle twijfels die ik soms ervaar, de onzekerheden die ik voel en de vragen die soms door mijn hoofd dwalen, weet ik een ding zeker. Ik ga geen make-up opdoen als het niet nodig is, ik blijf altijd eerlijk tijdens gesprekken, ik blijf me tot in de puntjes voorbereiden. Want ik blijf geloven dat het belangrijkste wat ik kan doen in mijn zoektocht naar een baan die bij mij hoort, is om mezelf te blijven, vol te houden en vooral ook positief te blijven.

Nu moet je niet denken dat ik de hele tijd loop te twijfelen. Maar zo nu en dan dwalen bovenstaande vragen door mijn hoofd. En zoals ik in de inleiding al aangaf, wil ik aan jullie vragen of jullie ook wel eens onzeker na een sollicitatiegesprek en welke vragen er bij jullie dan door je hoofd gaan.    

Deel dit artikel via:
  • 0
  • 0
  • 0
  • Share on Google+ 0
  • 0

Reacties (3)

  1. Daphne:
    02 mei 2017 om 07:11

    Ik ken het wel. Ik heb best veel moeite gehad met werk vinden, ontzettend veel afwijzingen vooral na gesprekken. Je gaat jezelf toch afvragen van wat hebben de andere sollicitanten wat ik niet heb en wat doe ik fout. Ik heb sinds kort een nieuwe baan waar ik erg gelukkig ben en hoewel ik niet het sterkste profoel heb gelooft dit bedrijf in mij en kan ik hier groeien. Ik ben ook altijd eerlijk en mijzelf gebleven en daar ben ik blij om. Ik denk dat voor starters het daar vooral op neerkomt, een bedrijf zoeken die jou de kans wil geven om te leren en te groeien en dan maakt je cv iets minder uit.

  2. Cora:
    02 mei 2017 om 13:46

    Hoi Daphne,
    Bedankt voor je reactie! Precies wat jij zegt denk ik ook op zulke momenten: wat hebben die andere sollicitanten wel wat ik niet heb. Wat is dat beetje meer? Is het een beetje meer werkervaring? Zijn er nog meer mensen op de wereld zoals ik?
    Het is nog best lastig om een bedrijf te vinden die je de kans geeft om werkervaring op te doen. De meeste bedrijven kijken namelijk echt naar het aantal jaar dat je gewerkt hebt en gaan voor zekerheid en niet voor een starter.
    Ik ben blij voor je dat het jou gelukt is :)

  3. Marina:
    15 jun 2017 om 10:05

    Voor mij is het ook herkenbaar. Ik heb wel al wat ervaring, maar kon helaas geen vast contract krijgen. Je brief is goed genoeg om door te komen, maar je komt niet verder dan het eerst gesprek. Het is zo lastig, want je weet niet waar ze naar op zoek zijn. En je kan alles veranderen, maar ik denk dat het belangrijkste is dat je jezelf blijft. Uiteindelijk gaat het om die klik die ze zoeken. Ik ben altijd wat zenuwachtig, waardoor ik niet helemaal overkom zoals ik zou willen. Laatst afgewezen in een groepsopdracht vanwege de zenuwen. Gewoon goede moed houden. Er komt vast een baan voor ons!


Plaats een reactie