Blijf jij in bed op maandag?

Vooral de maandag valt me elke keer weer zwaar. Je zou zeggen dat het, na bijna een jaar zoeken naar die leuke functie, wel went om de maandag te starten maar ik vind het de lastigste dag van de week. Mijn partner vertrekt naar zijn werk na een gezellig weekend en onze dochter breng ik even snel in mijn jogging outfit naar de bus omdat zij weer voor een week naar Amsterdam vertrekt voor haar studie geneeskunde. Ik zie allemaal mensen fris en fruitig op weg naar hun werk gaan, de een op de fiets de ander met de auto of het openbaar vervoer. Het is lekker druk op straat en ik denk terug aan de tijd dat ik bij mooi weer mijn fiets pakte om naar mijn werk te gaan, tenminste als ik geen afspraak buiten de deur had.

 

Blijf jij in bed op maandag?

Ik voel een steek van binnen en besef me dat ik er niet meer bij hoor. Ik hoor niet meer bij de werkenden die elke dag dingen meemaken en nieuwe uitdagingen kunnen aangaan, vergaderingen bijwonen en gezamenlijk lunchen. Geen leuke gesprekken en grappen met of over collega’s. Samen lunch wandelen of interessante marketing bijeenkomsten bij NOC*NSF bezoeken. Met elkaar toewerken naar een Europees of Wereld kampioenschap of mezelf leuk aankleden in de ochtend voor een nieuw te starten werk dag.

Ik rijd richting huis en ga naar binnen. Ik neem een douche en probeer mijn gedachten op een andere golflengte te brengen. Boventallig worden en werkzoekende te zijn in deze huidige tijd en met mijn leeftijd valt misschien niet mee, echter het schept ook de mogelijkheid een nieuwe koers te gaan varen en mijn horizon te verbreden om te kijken naar nieuwe kansen en mogelijkheden.

Nadat ik me heb aangekleed, loop ik naar beneden en ga achter mijn laptop zitten. Ik struin Twitter, LinkedIn en andere Social media af naar interessante vacatures en artikelen. Ik selecteer er een aantal en verplaats ze naar mijn leeslijst voor later.  Ik neem een kop koffie en log me in voor het webinar over Social Media dat om 10.00 uur begint. Ik zie dat er meer dan 50 mensen hebben ingelogd. Ik heb er zin in!

Ik zie Irene Ogier in beeld verschijnen en zij start het webinar. Zij is ook net een mens, hakkelt af en toe en schenkt koffie in tijdens het webinar. Het is haar eerste webinar en ik denk wauw dat doet ze toch maar even. Ze geeft ons nuttige informatie en legt ons in een overzichtelijke presentatie heel veel uit over het onderwerp.

Na het webinar voel ik me heerlijk. Ik heb me nuttig gemaakt, me verbonden met een groep mensen met dezelfde interesse, nieuwe tools geleerd waardoor ik geïnspireerd raak om hiermee verder te gaan. Ik voel me veel beter dan voor het webinar en besef dat ik in beweging moet blijven zodat er vanzelf nieuwe wegen en mogelijkheden ontstaan voor de toekomst.

Ik loop naar de kapstok en pak mijn jas voor een stevige herfst wandeling, mijn hoofd vol ideeën en plannen. Wauw wat een mooie start van de maandag!

 

Deel dit artikel via:
  • 47
  • 0
  • 0
  • Share on Google+ 0
  • 0

Reacties (0)


Plaats een reactie